Prace ośmioletniej Anastazji

Zapraszamy serdecznie do obejrzenia prac przedstawiających konie małej, ośmioletniej Anastazji, która kocha konie.

List od Anastazji:

Witam!!!
Mam na imię Anastazja, mam 8 lat i kocham konie.
W moim klubie jeździeckim "Leśny Konik" jestem od niedawna, ale idzie mi nieźle.
Przesyłam Wam moje prace, gdyż mama sądzi, że najładniej maluję właśnie koniki. Obok rysunków moje zdjęcia z najwspanialszym konikiem na świecie Czahrą i śliczną Balbiną.


Pozdrawiam, Anastazja

"Konie na niebie" - wiersz Pani Ewy Szadyn

Zapraszamy wszystkich serdecznie do przeczytania wiersza Pani Ewy Szadyn pt. "Konie na niebie".

Konie na niebie

Chwila ulgi
Słońce za lekką mgiełką skryte
Strzecha bramy przed skwarem chroni
Konie skubią trawę na pastwisku
Spokój odprężenie wytchnienie
Raj dla oczu
Owoce jarzębiny w gęstych liściach
Źrebięta baraszkujące
W troskliwych matek cieniu
Snopy w dziesiątkach
Złocą się na horyzoncie
Niebo z pastwiskiem się łączy
Konie na niebie
Raj na ziemi!

Autor: Ewa Szadyn

fot. Ewa Szadyn/www.stajniakonikpolny.blogspot.com 

Pałac pod Bocianim Gniazdem - szkice dzieci

Zapraszamy serdecznie do obejrzenia pięknych szkiców koni dzieci.

Dzieci narysowały swoje rysunki podczas ferii zimowych organizowanych przez Pałac pod Bocianim Gniazdem w Runowie.




Szkice udostępnione dzięki uprzejmości Jakuba Rutkiewicza z Pałacu pod Bocianim Gniazdem w Runowie.

Opowiadanie Pana Marka Guza

Zapraszamy wszystkich do przeczytania kolejnego pięknego opowiadania Pana Marka Guza.

- Panie...po co takiego trzymać? Darmozjad jeden. Ledwo to stoi.

Machnął od niechcenia widłami w stronę Fagota. Splunął i rzucił następną dawkę gnoju na przyczepę.

- Ja to bym już dawno takiego do Włoch...żadnego pożytku, tylko żre i żre.Panie u mnie konie to taaaaakie są. A To? Głupie ludzie są. Po co komu taki z chorymi nogami?

Przez chwilę nie wiedziałem co powiedzieć.

- A jakbyś człowieku Ty miał chorą nogę, albo Twoje dziecko? To co? Do Włoch?

- Panie ale to co innego jest, to tylko zwierzę.

- A nie przyszło Ci do głowy, że ktoś może kochać to zwierzę?

- Kochać może, Panie, ale po co to trzymać?

- Oddaj Swoją córkę na rzeź w takim razie, choć ją kochasz, bo jest chora.

- Panie, ale to co innego, po co to trzymać?

Też miałem widły w ręku. I różne myśli w głowie. Rzucać gnój czy w gnoja?

Później wszedłem do jego boksu.

Jeśli zrozumiałeś, co mówił ten CZŁOWIEK, to zrozumiesz teraz co powiem ja.

Nic Ci nie grozi. Żryj ile chcesz. I stój ile chcesz.

Marek Guz

Zdjęcie umieszczone dzięki uprzejmości Pana Marka.

Marek Guz - "Wiosennie"

Zapraszamy do przeczytania krótkiego opowiadania Pana Marka Guza pt. "Wiosennie".

Wiosennie

Kolejny dzień minął nieposrzeżenie. Tak jak ostanie dni, nie wniósł nic nowego. Ta sama zimna stajnia, te same, buchające parą nosy, te same zamarznięte poidła. Tylko łaciata coraz grubsza. Jedyny wyznacznik nadchodzącej wiosny to jej brzuch. On robi się większy i większy, zimy coraz mniej i mniej. Teraz powinna być, jeśli jest, w 9. miesiącu. Urodzi się łaciate? Tak jak ona?

Widać, że jest ociężała. Ale nie wiem, czy od maleństwa, czy od siana. Niecierpliwie wystawiam twarz na słońce, rozchylając wrota do stajni. ekki przeciąg
wywiewa na razie myśli o zdjęciu ciepłej kurtki, ale słońce wyciska z oczu lekkie i zimne łzy radości. A może tylko tak razi, że oczy się pocą?

Czekam na pierwsze biedronki, choć to dużo za wcześnie, ale jestem niecierpliwy. One przynoszą wiosnę.

W strumieniu słońca leniwie przeciąga się kurz, tworząc zaspane pejzaże. Usiadłem na sianie i przyglądam się, jak końskie głowy wybijają w nich dziury i zmuszają do gwałtownych ruchów. Drobiny krążą wokół, unoszą się, opadają bez końca. Któryś tupnął nogą i w jednej chwili armia nowych kurzowych żołnierzy zepchnęła ogromną tyralierą zaspane niedobitki. Ale oni też powoli opadają. I usypiają. Jeszcze kilka godzin do obiadu. Jest tak cicho.




Marek Guz




Zdjęcie umieszczone dzięki uprzejmości Pana Marka.

"W Stajni"

Pan Marek Guz przesłał do redakcji portalu "Kocham Konie" kolejny piękny wiersz. Zapraszamy do przeczytania.




W Stajni

W stajni o świcie zaczyna się życie
Powoli budzą się konie
Ten ziewnie ospale
Ten szyję wyciągnie
Ten muchy odgoni ogonkiem

Srokaty zarżał do siwej przez kraty
A gniady mruknął przeciągle
Kasztan z poidła wypił łyk wody
Kucysie stukały kopytkiem

Już idę, już idę zawołał stajenny
Pachnący owies im sypie
Za chwilę da słomę, marchewkę i siano
I musli też dosypie

A potem na łąki, padoki zielone
Z impetem pobiegną przez rżysko
I tarzać się będą i ganiać się bedą
Bo rzecież to ich pastwisko

A kiedy wieczorem do stajni już wrócą
I w ciszy jeść będą zmęczone
Usłyszysz jak snują cichutką opowieść
Jak fajnie na co dzień być koniem



Marek Guz



Zdjęcie umieszczone dzięki uprzejmości Pana Marka.

Opowiadania Pana Marka Guza

Zapraszamy do przeczytania ciekawych opowiadań Pana Marka Guza.

"Fagot"

Próbowałem go przesunąć. Leciutko. Delikatnie prosiłem palcami i dłonią. No, Stary rusz się, proszę. Wiem, że boli, ale musimy zrobić tę nogę. Pchnąłem mocniej. Zadrżał cały z wysiłku a mnie stanęło na chwilę serce. Zaszkliły mi się oczy. Nie chciałem, wybacz proszę. Odwróciłem wzrok, bo wiedziałem, jak na mnie popatrzy.

Ale on przecież wie. Prawda? przecież musi wiedzieć, że mu pomagamy, że... Aneta ledwo rozprostowała plecy. Dwa i pół roku codziennych zmian opatrunków kopyt. Jej kręgosłup istnieje tylko w teorii. Wart jest tej miłości. Przytula się jak źrebak, trze czołem o kurtkę. Niewiele mu zostało dni. Ale każdy jest ważny, każdy kolejny ważniejszy.

"Tornado"

Tym razem nie zawahałem się. Choć było już ciemno, nie włączyłem światła. Księżyc przeświecał przez zimne gałęzie i wpadał ostrzem przez uchylone drzwi na korytarz. Srebrna poświata prowokowała do wyciągnięcia ręki i dotknięcia. Migające w świetle drobiny mroźnego kurzu i cisza wokół sprawiały wrażenie, że stajnia wymarła.

Usiadłem w kucki bod boksem. Było trochę zimno, wciągnąłem głowę głęboko w ramiona i zamknąłem oczy.

Miałem wrażenie, że usłyszałem bicie serca. Jakiś rytm, odmienny od mojego burzył i rozstrajał mój wewnętrzny metronom. Lekki niepokój wdzierał się powoli przez brzuch i wędrował do góry. Czułem jak jeżą mi się włosy na rękach, a zimny pot zmraża plecy.
W pewnym momencie poczułem oddech na czole i jeszcze bardziej skurczyłem się w sobie.

Powoli otworzyłem oczy. Stał obok mnie, wielki i czarny. Jak mogłem nie usłyszeć jak podchodzi? Choć moje nogi wyciągnięte były na podłodze stanął tak, że mnie nie potrącił.

Chyba usnąłem. On jakoś wyszedł z boksu. Przyszedł sprawdzić czy wszystko w porządku?

Marek Guz

Zdjęcie umieszczone dzięki uprzejmości Pana Marka.

Wiersze dla dzieci Pana Marka Guza

Zapraszamy wszystkie dzieci do przeczytania kilku wierszyków o koniach Pana Marka Guza.


Pan Marek pisze piękne wiersze o tematyce końskiej. Oto kilka z nich:


Wierszyk dla dzieciaków

Był sobie koń, wielki jak słoń
No może nie aż taki
Grzeczny też był, uśmiechał się
Lubiły go bardzo dzieciaki.
Lubił jeść sianko i owies też
Marchewkę chrupał chętnie
Lubił też bardzo czesany być
I drapany za uszkiem codziennie.
Na łące spacerkiem przechadzał się
Przeciągnąć się lubil też czasem
Ganiał codziennie dla zdrowia
A leżąc marzył czasem.
Czasem gdy usnął na słońcu gdzieś
I ciepło było wszędzie
Śniło mu się jak z mamą jest
A sam jest źrebięciem
Hulał i hasał całymi dniami
Z innymi źrebakami
I budził się potem szczęśliwy
Z cudnymi wspomnieniami


Wierszyk dla maluchów o maści srokatej

Był raz sobie koń łaciaty,
Co jak sroka łaty miał
Trochę czarny trochę biały
Każdy wciąż się z niego śmiał
Hej srokaczu poleć w górę,
Toż srokaty jesteś ptak
Na to srokacz odpowiada
Każdy z was by takie chciał


Wierszyk dla maluchów o maści gniadej

Czyje to są na drodze ślady?
Może szedł tędy konik gniady
Czarny ogon i czarna grzywa
Wtedy gniadym się koń nazywa.
Brązowe futro na całym grzbiecie
Takiego konia...gniadym nazwiecie


Wierszyk dla maluchów o maści siwej

Śnieg zasypał wszystko wokół
Szronem otulił drzew gałązki
Z nosa ciepłego para ucieka
I barwi na biało cały grzbiet koński
Siwy jak starca włos naokoło
Siwa i grzywa i ogon cały
Siwym się taki koń nazywa
Jakby na śniegu narysowany


Wierszyk dla maluchów o maści karej

Czarny jak noc, lśniący w ciemności
Kary koń zarżał, chyba z radości
Wszystko u niego czarne jak sadza
Jakby go smołą pędzel pomazał
Kare ma nogi, karą ma szyję
I żaden proszek tego nie zmyje



Marek Guz


Zdjęcie umieszczone dzięki uprzejmości Pana Marka.

Pani Maja - obrazy z końmi, psami i kotami

Uwielbiam malować oczy, zarówno te końskie jak i kocie...

...lubię bawić się ostrym światłem, wyłaniać portret z cienia, tak aby prace były zupełnie inne - tajemnicze lub sprawiające wrażenie trójwymiarowści, jakby miały zaraz się poruszyć. Nie unikam także standardowych przedstawień zwierząt. Uwielbiam naturalistyczne portretowanie.

Maja Kapkowska-Szewczak

fot. Maja Kapkowska-Szewczak

Rysunki Pani Justyny Hładczuk

Kocham konie od najmłodszych lat, sama nie wiem skąd mi się to wzięło...

...może coś w genach ponieważ pradziadkowie obaj mieli konie i kochali je. Zaczęłam jeździć dość późno bo miałam 13 lat, ale wcześniej mam nie chciała za bardzo się zgodzić ponieważ bała się o mnie, lecz jak już zaczęłam tak mnie trzyma do dziś ;) 

Obecnie mam 27 lat i 3 własne konie, dużo się pozmieniało od czasu mojej pierwszej jazdy, ponieważ po 10 latach jazdy w stylu klasycznym przerzuciłam się na jazdę w tylu westernowym i tak już zostało. Obecnie mam na pewno mniej czasu na jazdę niż kiedyś bo praca, studia itp, ale każdą wolną chwilę spędzam z moimi końmi, uwielbiam je fotografować i rysować.

Krótko mówiąc konie są całym moim życiem, bez nich odczuwałabym wewnętrzną pustkę.

Pozdrawiam

Justyna Hładczuk z Wrocławia

fot. Justyna Hładczuk

Zobacz też zdjęcia Pani Justyny w naszej galerii.

Praca Pani Janiny Pajnowskiej

Tym razem Pani Janina pokazała na swoim hafcie piękno konia w atmosferze tajemniczości w czerwono-niebieskiej poświacie.


Zapraszamy wszystkich serdecznie do wysyłania prac haftowanych do redakcji portalu Kocham Konie na adres e-mail: redakcja@kochamkonie.pl.

Najciekawsze prace umieścimy w naszym specjalnym dziale poświęconym pracom artystycznym, które przedstawiają wspaniałe zwierzęta, jakimi są konie.


fot. Janina Pajnowska

Zapraszamy wszystkich serdecznie do obejrzenia innych ciekawych prac Pani Janiny Pajnowskiej na stronie Stowarzyszenia Twórców Przedmiotów Artystycznych "KANWA".

Haftowana "Bitwa pod Grunwaldem" Pani Grażyny Kawałek

Pani Grażyna posiłkowała się opracowaniem komputerowym firmy Bzdura haft, używała tkaniny Aidy o rozmiarze 16 i szyjąc w dwie nitki wykonała to dzieło o wielkości obrazu 200cm na 82cm.

Dla odtworzenia klimatu bitwy zastosowała 101 kolorów muliny Anchor. Godna podziwu jest pasja w realizacji tego wyzwania, pasja i wytrwałość, która doprowadziła do chwalebnego końca jej pracy.

Wyrażamy swoje uznanie dla twórczyni tego dzieła i wielkie brawa.



fot. Grażyna Kawałek z Komorowa
Źródło: www.kanwa.lublin.pl

Haftowany Pegaz Pani Moniki Kurdziel

W naszym dziale poświęconym sztuce, przedstawiamy wyjątkową pracę - haftowanego pegaza Pani Moniki Kurdziel.

Pani Monika utrwalając piękno konia w swoim dziele postanowiła sięgnąć do świata fantastyki. W swojej pracy wyhaftowała pięknego pegaza.

Podeślij nam również swój haft! Swoją pracę możesz wysłać do redakcji Portalu KochamKonie.pl na adres e-mail: redakcja@kochamkonie.pl




fot. Monika Kurdziel

Zapraszamy do obejrzenia innych ciekawych haftów o tematyce końskiej na stronie Stowarzyszenia Twórców Przedmiotów Artystycznych "KANWA".

Konie w oczach Karoliny Salamon

Hmmm… dlaczego kocham konie? Nie licząc to, że są niczym powietrze bez którego nie mogę żyć, niebiańskim pięknem które leczy mój wzrok.

Zapach unoszący się z spoconej sierści jest tak niepowtarzalny, że żadne perfumy  nie powodują takiego uśmiechu na mojej twarzy. Gdy słyszę tętent galopującego konia, słyszę tak głęboko że galopuje w rytm mojego serca. Gdy się przytulam do półtonowego cielska czuję ciepło jakie dawał mi misiak puszysty gdy leżał ze mną w łóżeczku gdy byłam niemowlakiem. Tak naprawdę nie wiem czy to miłość? Cztero-kopytny zwierzak roślinożerny, który na mój widok rży i przytula olbrzymi łeb w moja pierś, jest moim cieniem który galopuje tuz obok niego. 

Koń to moje życie.....

Karolina Salamon

Haftowane konie Krystyny Łazarz

Pani Krystyna na swojej pracy uwieczniła dwa piękne konie z mlecznymi pyskami. Jeden z nich charakteryzuje się jeszcze jedną odmianą - gwiazdką.

Zapraszamy wszystkich serdecznie do wysyłania prac haftowanych do redakcji portalu Kocham Konie na adres e-mail: redakcja@kochamkonie.pl.

Najciekawsze prace umieścimy w naszym specjalnym dziale poświęconym pracom artystycznym, które przedstawiają wspaniałe zwierzęta, jakimi są konie.



fot. Krystyna Łazarz

Zapraszamy wszystkich serdecznie do obejrzenia innych ciekawych prac Pani Krystyny Łazarz na stronie Stowarzyszenia Twórców Przedmiotów Artystycznych "KANWA".

Klacz i źrebak Janiny Pajnowskiej

Pani Janina w swojej pracy doskonale ujęła bliską więź łączącą klacz ze źrebakiem.



Zapraszamy wszystkich serdecznie do wysyłania prac haftowanych do redakcji portalu Kocham Konie na adres e-mail: redakcja@kochamkonie.pl.

Najciekawsze prace umieścimy w naszym specjalnym dziale poświęconym pracom artystycznym, które przedstawiają wspaniałe zwierzęta, jakimi są konie.



fot. Janina Pajnowska

Zapraszamy wszystkich serdecznie do obejrzenia innych ciekawych prac Pani Janiny Pajnowskiej na stronie Stowarzyszenia Twórców Przedmiotów Artystycznych "KANWA".