Luty 2012

Wstałam dzis rano chyba PRAWĄ nogą. Serio! Cieszę się jak szalona, bo weterynarz powiedział, że Samba będzie niedługo zdrowa! Nistety dobre rzeczy zawsze muszą mieć jakieś minusy. Samba wyzdrowieje, bedę mogła ją trenować,ale... na lonżowniku.  Ale dzieki ćwiczeniom i opieki medycznej, może mieć sprawna nogę juz za ok.3 tygodnie! A tak mówiąc o wydarzeniach, nic poza tym i piątką z polaka ic się nie działo. Jedynie może McKenzzie się bardziej napuszyła,ale co tam, nie będę sie nią przejmiować, mój konik zdrowieje!:>JUHU!

                                        Po kolacji-zmiana nogi                                

Chyba wstałam dziś LEWĄ nogą! Serio! Tata powiedział, ze dopóki nie porawie tej marnej jedynki z pracy klasowej, nie ma mowy o jeżdżeniu, do stajni, gdzie mieszka Samba. Nie dość, ze tato wybrał mi poprawę oceny za zwierzę, to jeszcze wziął obowiązek na siebie! Nistety, mój tata nie zna się na koniach. Coś tam wie, że konie się karmi poi, i dba by nie przytyły. Jejku, boję się, co zobacze z mojego konia po poprawie jedynki?! Szkielet konia? Brr...           Ja niewiem, ale do tego chyba dopuścić sie ni mogę. Zrobie strajk! A mo że poprwię ocenę jutro, zanim tata da Sambie 5kg paszy i 10kg marchwi, i za nim wtłoczy sie na konia i go przydusi ciężarem? Muszę ratowac mojego konia przed tatą!

HEJ, LUDZIE, CZEMU WY WSZYSCY CAPIECIE SIĘ TAK NA MOJEGO KONIA?!

 

Miałam rację. McKenzzie od razu, na pierwszej przerwie podeszła do mnie, i się spytała, czemu nie startuję. Później kitowała, jak jest mocno tym zmartwiona. Po tej rozmowie (a właściwie paplaniny McKenzzie) poostanowiałam, że zrobię takie mini śledztwo, kto przestarszył mojego konika. Nie będzie mi psuł życia!

                                            Po lekcji przyrody                  

Chyba z tego śledztwa jednak nici. Dostałam kolejną złą ocenę:trzy plus! Tato nigdy nie zgodzi się z takimi ocenami, że bym w weekend ,,gdzieś" sobie ,,pochodziła". Będzie kazał mi się uczyć. Ale jak mam się uczyć, gdy ta McKenzzie wygrywa?! I gdy ktoś krzywdzi mojego konika?!

                                         1min. później                                     

Chyba przesadzam. Może nikt nie próbował zaleźć mi za skórę... może moj konik przestraszył się, no niewiem, wiewiórki? Coschyba ostatnio jestem przewrażliwiona. Jedyne pocieszenie, to takie, ze w końcu mogę iść do domu... Gdy wróciłam do mieszkania, od razu wzięłam się za lekcje. Tato się kusi na takie rzeczy. Jednak po chwili odłożyłam długopis i rzuciłam się na łóżko. Zaczęłam płakać. Czemu moje życie jest beznadziejne?! Szczerze mówiąc, później nie widziałam tego powodu do płaczu, ale wtedy MUSIAŁAM  się wypłakać. Powoli jednak oczy mi się zmykały... zasnęłam. Obudziłam się dopiero wtedy, gdy usłyszałam dzwonek do drzwi.

_Kto tam? -zapytałam. To była mama i tato. Na przywitanie mruknęłam krótkie,,cześć" i powlokłam sie do łazienki. Wiem, ze to było nienormalne, ale poszłam sie myć i spać, a była dopiero szósta. Jednak zmęczenie górowało nade mną.

Szłam. Szłam dosłownie bezszelestnie. Dzięki temu lepiej słyszałam szepty. Jednak spostrzegłam, ze tych szeptów nie da się rozszyfrować. Już dotknęłam liści, już je odsłaniałam. Ujrzałam...

 

Cześć, już nie jestem w Zakopanem, ale co tam, tylko w Zakopanem mają konie?!

Jestem w Bydgoszczy, a wczoraj jeździłam na takim koniku, Rósałce. I mam dobrą wiadomość: SAMBA, moja ulubiona klacz wyszła z dzierżawy!:) Przynajmniej teraz mogę na niej trenować. Ojej, sorki, ale telefon dzwoni...

                                                                                        ok.10min później    

Ojej, ojej, ojej. To moja pani, pani Magda dzwoniła. Takie dwa konie z ,,mojej" stadniny zachorowały. Jeden ma zapalenie płuc (dlatego wczoraj na jeździe jakiś koń tak ciągle rżał), a drugi ma infekcję na kopycie. Mam nadzieję, ze wyzdrowieją.

Wróciłam ze szkoły w podłym nastroju. Nie dość, że dostałam palę z pracy klasowej (pracy klasowej!!!)to tata był z moim konikiem u weterynarza. Podobno podczas dzisiejszego gwałtownego skrętu skręciła sobie przednia nogę. A przez to, nie może skakać przez najbliższy miesiąc albo i dłużej. Najgorsze jednak jest to, że ja WCZORAJ zgłosiłam sie do zawodów! A jak zrezygnuję, to na pewno McKenzzie zajmie moje miejsce!(McKenzzie to mój największy, najstarszy wróg). Nie mogę do tego dopuścić! Ale z drugiej strony... nie chce skaleczyc mojego konika. Och, ja dam temu komuś kto przestraszył mojego konika, niech wie, że teraz on cierpi!

JUHU!!!!!!!
Razem z moją kuzynką (Domi) zajęłyśmy w zawodach III miejsce!! Na początek była dogrywka (niestety, ciężko rywalizuje się z swoją kuzynką), ale i tak obydwie zrzuciłyśmy tylko jedną belkę. Było cudownie! Okropnie sie stresowałam. Ale zajełam jakieś miejsce!!!
PS: Wyniki były już dawno, ale teraz dopiero znalazłam chwilke czasu, zeby popisać.
PPS: Było fajnie, pomimo, że puchar był z plastiku.:))

Dziewczyny, jestem okropnie podekscytowana! A oto wiadomość z ostatniej chwili: jutro startuję w zawodach konnych!!! Wiedziałam o tym wcześniej, ale rodzice dumali, czy nas na nie puścić, czy nie. Ale idziemy! Teraz pozostał mi jeen problem: jakiego konia wybrać? Eteno,134cm łagodny, ale dynamiczny,wspaniały do skiringu i ski-skirngu. Albo Milkę,148cm, szybka, zwinna, idealny skoczek. Pomóżcie!
PS: Nie mogę pisać komentarzy, bo laptop coś strajkuje.:)

Cześć, dziewczyny! Jestem nadal w Zakopanem i STRASZNIE mi się nudzi (teraz,bo przed chwilą byłam na koniach). Pomyślałam, że napisze opowiadanie. Oto one:
Była noc. Zimna, śnieżna noc. Moje oczy już się zamykały, gdy nagle usłyszałam gruby głos.
- Jeśli teraz to zrobisz, nigdy już tu nie wrócimy. To jak?
- Nie... nie chcę. Nie, błagam, nie rób tego...
- Czemu ja mam ciebie słuchać? I tak ci się nie uda.
Słyszałam zimny, bez uczucia śmiech. Włosy mi się zjeżyły. O co chodziło? Ktoś nadchodził. Leżałam sparaliżowana. Głośno dyszałam. Tajemniczy człowiek wyjął coś z kieszeni. Odkręcił korek. Wyleciał odurzający zapach.
- Ja to zrobię.
-NIEEEEE!!!!!!
***
Ranek. Jak zwykle wstałam o szóstej. Ubrałam się i wyszłam na dwór. Było okropnie zimno. Ale no cóż, muszę przecież troche rozruszać Sambę. Samba to mój czteroletni koń. Właściwie to klacz. Szybko ją oporządziłam i dosłownie wskoczyłam na nią. Samba pognała przez parkur. Naprawdę dobrze się dziś sprawowała. Jednak przed ostatnia przeszkodą gwałtownie sie zatrzymała. Zaczęła pędzic w druga stronę. Gdy udało mi się ją uspokoić, zaczęłam się zastanawiać, co ją tak wystraszyło...

Dziewczyny, ja wiem, że to może was nie interere, ale ja doslownie przeżywam SZOK TERMICZNY (wiem, że to nie jest szok termiczny, ale lubię te słowa)! Mija już dokładnie miesiąc, odkąd nie widzialam się ze ,,swoim" koniem. Bo Samba nie jest moim koniem, ale ją kocham jakby była. Wiem, tak dzisiaj spędziłam dzień na końskim grzbiecie, ale pewnie rozumiecie,że to nie to samo. Jest mi tak przykro... Kocham ,,moją" Sambusię i to nie jest miłe się rozdzielać.
ŻYCZĘ WAM, ŻEBYŚCIE NIGDY NIE MIAŁY TYCH PRZYKROŚCI! Pzdrowiienia z gór!!! Ale, wiecie co, nie można się cały czas zamartwiać. Dlatego spróbuje napisać śmieszny blog: Niedawno kapałam się w Big aqua parku. Bawiłyśmy się w syrenki,ale znudziłonam się to. Zaczęłyśmy udawać konie. Wiecie, jak ciężko się pływa ,,konikiem"? jednak moja siostra zaczęła tonać i wtedy malutki (1m,23cm)ratownik skoczył do wody. Później jadłam kiełbasę wieprzową. Dodałam do niej ostry ketchup i musztardę. Była dobra! I jak? Nie jestem dobra w skeczach, nic nie poradzę. Jak co, to wymyślałam. :))!

Hejka! Juz wyszorowałam pokoje, więc znowu piszę. Teraz chciałabym wam opowiedzieć o istnym SKANDALU!
No więc tak. Jak mówiłam, jeżdziłyśmy konno w Dolinie Białego. Za nami też były konie, ale zaprzężone w bryczki. Takie wiecie, góralskie. Ludzie dziwacznie poubierani w ludowe stroje, siedzą i sobie palą papieroska. O! Przepraszam, FAJKĘ raczej. Muszę opisać wam, jakie te biedne zwierzęta były. Były: mokre, tak, że widać było jakby wpadły do oceanu, pyski całe w pianie, brudne, rzepy w grzywie, miały założone CAŁKOWICIE niepotrzebnie podogonie. Żal! Najgorsze, że woźnicy, podcinali je wodzami i okładali batem. Jeden koń miał ranę na grzbiecie od bata. Gdy to zobaczyłyśmy, to się popłakałyśmy. To nie było fajne patrzeć jak ,,niby" ci górale bili konie. Lena, Merka, Ento (konie, na których jechałyśmy)chyba wyczuły nasz smutek, bo zaczęły wolniej iść. Jednak mimo tej tragedii, uwierzcie, było jeszcze gorzej. Jakiś totalny wariat zaczął galopować! Ale przecież jak koń jest zaprzężony w bryczkę nie może galopować! Ten ,,baca" jeszcze go ciągnął za wodze i podcinał batem. To już przegięcie! Trzeba coś zrobić, ratować te biedne konie! Pomóżcie mi, proszę! Podpowiedzcie co zrobić,OK?

Cześć, dziewczyny (a jeśli, to chłopaki)! Jestem tu nowa.
Wczoraj o trzeciej w nocy obudzili nas rodzice i pojechaliśmy do Zakopanego. Obok hotelu, w którym mieszkamy, jest pobliska stajnia. Zapomniałam dodać, że w Zakopanem byłam ja, moja siostra Wera, kuzynka Dominika. Jak się na pewno domyslacie, jeżdziłyśmy tam sobie, było czadowo! Jednak zawsze coś musi się nie udać. Tym razem, rodzice wymyślili, że pójdziemy do Doliny Białego (tak, jest taka dolina!). Po chwili namysłu, wymyśliłam, że przekupię rodziców. Zeby sobie uprzyjemnić ta wędrówkę, porozmawiałam z dorosłymi, byśmy jeżdziły na koniach, a oni mogą sobie obok nas iść. Spory były OGROMNE, ale się udało. Było cudownie, tak galopując!Niestety nie za szybko, bo lód dawał w kość. A teraz sorki, muszę iść z dziewczynami wyszorować nasze pokoje, bo to była właśnie ta nieszczęsna obietnica. Narka!